งานสัปดาห์วิทยาศาสตร์

โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก ทัศนศึกษางานสัปดาห์วิทยาศาสตร์ ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษารังสิต อ.ธัญบุรี  จ.ปทุมธานี วันที่ 21 สิงหาคม 2558 โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก จัดทัศนศึกษางานสัปดาห์วิทยาศาสตร์ ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษารังสิต อ.ธัญบุรี  จ.ปทุมธานี นักเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 จำนวน 70 คน นักเรียนสมุนพระรักษ์ 11 คน                        นำโดย สิกขมาตุพุทธพอนวล  เพิ่มบุญอาริยะ คุรุใบบุญ ชาติบุญนิยม คุรุปีกรัก ชาวหินฟ้า  คุรุไพรเมือง รักพงษ์อโศก  คุรุธรรมชาติ คุรุฐานบุญนิยมทีวี และพี่ต้อม สุทธิชัย เป็นโชว์เฟอร์ ขับรถให้พวกเรา วัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจ และทักษะทางด้านวิทยาศาสตร์โดยผ่านการเรียนรู้จากกิจกรรมวิทยาศาสตร์ที่หลากหลาย “สนุกวิทย์…..คิดสร้างสรรค์” ให้กับนักเรียน เด็กเล็กระดับประถม /นักเรียนสมุนพระรักษ์ ได้สนุกกับเครื่องไฟฟ้า…

ห้องปฏิบัติการคือห้องเรียน_โอวาทพ่อครูให้คณะคุรุสัมมาสิกขา ๒๐ ก.ย. ๕๘

“ห้องปฏิบัติการคือห้องเรียน”_โอวาทพ่อครูให้คณะคุรุสัมมาสิกขา ๒๐ ก.ย. ๕๘

พ่อครูว่าประเด็นที่ว่าทั้งเรียนทั้งทำงานด้วย จะต้องเข้าใจว่า เรามาถูกทางแล้ว ตอนนี้รัฐก็ชักจะเข้าใจขึ้นแล้ว เพราะเห็นแนวโน้มเลยว่า สังคมมันล้มเหลวเพราะมันเอาแต่เรียนแล้วทำงานไม่เป็น มีรัฐบาลนี้ที่กระเตื้อง มาเอาอาชีวะ ก็ต้องมาเอาทำงานเป็น เดิมเขาดูถูกอาชีวะ กดลงไปเป็นเกรดต่ำ เอาที่เอาแต่เรียนหัวโต เดินก้มหน้างุดๆ ใส่แวนตาโต มันไม่ได้อย่างนี้ไปไม่รอดพิสูจน์แล้วก็พอเห็นพอเข้าใจ

“แม่ครับ…ผมขอโทษ” เรียงความ ชั้น ม.1 โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก

  “แม่ครับ…ผมขอโทษ”  เรียงความวันแม่ โดย ด.ช.ภทรพล   ไตรสิกขาธรรม (ภูผา) ชั้น ม.1 แม่ของผมเป็นคนที่ชอบบ่นผมเรื่องการเล่นเกมของผม บางครั้งผมเล่นกำลังจะชนะ          แม่เข้ามาเสียจังหวะทำให้แพ้ ผมโกรธมาก ผมดันไปว่าแม่โดยไม่เจตนา เพราะโทสะและกิเลส ทำให้ผมไม่มีสติ ทำอะไรไม่รู้ตัว บางครั้งผมอาละวาดทำลายข้าวของ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าวของเป็นร้อยชิ้น ถูกทำลายไป…แต่ก็เทียบไม่ได้กับสิ่งนั้น คือ….จิตใจของแม่ที่ผมทำลายมันแตกเป็นเสี่ยงๆ วันนั้นผมเป็นอะไรไม่รู้ รู้สึกอารมณ์ไม่ดีเลย ไปเล่นเกมให้รู้สึกดี พอเล่นไปก็ติดลมเลยเล่นเป็นหลายชั่วโมง จนค่ำแม่ก็ให้เลิกเล่น ผมได้พูดไปว่า แป๊ปนึงนะ ซึ่งประโยคนี้ผมพูดกับแม่เป็นสิบๆครั้งในวันนั้น ซึ่งแม่ผมก็มีอารมณ์และจิตใจเหมือนกัน ก็ต้องปล่อยโทสะออกมา ทำให้ผมต้องไปดูแม่ซักครู่  แล้วเล่นต่อ ทำให้แม่ผมยิ่งโกรธเลยยึดไม่ให้เล่น ผมเลยว่าแม่ไปตอนนั้น ผมไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ไม่รู้ว่าพูดอะไรลงไป เหมือนผมไม่มีตัวตนในร่าง มีแต่จิตผีดุ ที่มีแต่โทสะเข้าสิง พอผมว่าแม่ไป  ผมกับแม่ก็ไม่ได้คุยกันพักใหญ่ มันไม่นาน…แต่การที่ผมไม่ได้คุยกับแม่รู้สึกยาวนานมาก ผมเลยขอโทษให้แม่อโหสิกรรมให้ แม่ก็ยกโทษให้ผม  แล้วผมก็รู้สึกสบายใจ แต่ก็ยังมีเรื่องที่ทำให้ผมไม่สบายใจคือ อดเล่นเกม ซึ่งตอนนั้นผมรู้สึกว่าตัวเองโง่มาก ที่ผมเสียใจ ทุกข์ใจ…

“แม่ของฉัน” เรียงความ ชั้น ม.ปลาย โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก

  “แม่ของฉัน”    เรียงความ โดย นางสาววราภรณ์  จันโทวาท (ป่าน)  ชั้น ม.6 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่ ๕ ทรงประกาศเลิกทาส ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๔๔๙ ทรงให้อิสระแก่ไพร่ฟ้าประชาชน แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีบุคคลผู้ไม่ยอมเลิกเป็นทาสอยู่อีกบุคคลนั้นก็คือแม่ของฉันเองค่ะ             ฉันกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เด็ก  เท่าที่ฉันจำความได้  ฉันไม่เคยมีชีวิตครอบครัวแบบพ่อ แม่ ลูกพร้อมหน้าไม่เคยรู้จักว่ารสชาติมันเป็นยังไง  ฉันอยู่กับแม่อยู่กับตากับยายมาตลอด  ฉันไม่เสียใจหรอกนะที่ไม่มีพ่ออย่างใครๆ เขา คนที่บ้านให้ความรักกับฉันมากพอ ฉันรู้สึกอบอุ่นตลอดเวลา  คุณตาบอกกับฉันว่าขาดพ่อเหมือนถ่อหัก  ขาดแม่เหมือนแพแตก  คือ  ถ้าขาดพ่อแต่ยังมีแม่ก็เท่ากับว่ามีทั้งพ่อและแม่  ฉันว่ามันเป็นความจริงที่สุดเลยค่ะ แม่ของฉันเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง  ฉันไม่เคยเห็นแม่บ่นเหนื่อยเลยสักครั้ง  แม่หาเงินคนเดียวเลี้ยงดูคนทั้งบ้าน ตอนนี้แม่ทำงานอยู่ประเทศมาเลเซีย เราเลยไม่ค่อยมีโอกาสเจอกัน จะมีก็ช่วงโรงเรียนปิดเทอมแม่ไม่มีเวลามาเยี่ยมฉันกับน้องชายเลยด้วยซ้ำ แต่ฉันก็เข้าใจสิ่งที่แม่ทำ แม่ทำงานเพื่อเลี้ยงครอบครัว แม่ประคองชีวิตครอบครัวมาอย่างดี ทำให้ฉันรับรู้ทุกสิ่งตามความจริง แม่ไม่ต้องมาพร่ำบ่นว่าอะไรเลย เพราะฉันรู้อยู่เต็มอกว่าอะไรดีอะไรไม่ดี แม่เคยบอกกับฉันนะว่า “ถ้าทำสิ่งที่ไม่ดีไม่ใช่ใครหรอกที่ทุกข์เราเองนั้นแหละที่จะทุกข์ก่อนคนอื่น แล้วความทุกข์นี้เราก็คงไม่ได้ทุกข์คนเดียว…

เรียงความวันแม่’58 ชั้น ม.2 โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก

   เรียงความเรื่อง “แม่” เด็กหญิงขวัญสุดา  ชัยยิ่ง (แป้ง) ม.2 ไม่ว่าจะที่ไหนๆ ไม่ว่าจะปีอะไรนักเรียนทุกคนจะได้เขียนเรียงความวันแม่ทุกครั้ง หนูเป็นอีกคนหนึ่งที่ชอบเขียนเรียงความมาก บางครั้งก็เขียนเพื่อแค่ได้ส่ง บางครั้งก็เขียนแต่งมั่วไป แต่ครั้งนี้เป็นการเขียนเรียงความที่หนูตั้งใจเขียน และออกมาจากความรู้สึกจริงๆ เท่าที่หนูจำความได้หนูมีครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อมีแม่ มีปู่ ย่า ตา ยาย เป็นช่วงชีวิตที่ไร้เดียงสา ไม่ว่าอยากได้อยากทำอะไร ทุกคนก็ใส่ใจดุแลจึงทำให้หนูกลายเป็นเด็กดื้อเอาแต่ใจตัวเอง แต่เมื่อถึงช่วงเวลาที่เริ่มโตขึ้นทุกคนก็เริ่มขัดใจไม่ตามใจเหมือนตอนเด็กๆโดยเฉพาะแม่ แม่จะสอนให้หนูทำอะไรด้วยตนเองตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ซึ่งเป็นช่วงที่หนูจำได้ขึ้นใจอาจจะเป็นเพราะเป็นช่วงที่หนูร้องไห้บ่อย ต้องโดนแม่ดุประจำ เมื่อตอนที่หนูเรียนอยู่ชั้นประถมแม่จะสอนให้หนูรู้จักการค้าขาย ทุกๆเช้าก่อนไปโรงเรียนแม่จะเตรียมของให้หนูเช่น หวานเย็นหรือขนมให้หนูไปขายที่โรงเรียนตอนนั้นเป็นช่วงที่หนูรู้สึกกดดันและอายมาก รู้สึกไม่อยากทำเลยหนูจึงปฎิเสธกับแม่อยู่หลายครั้ง  แต่แม่ก็มีข้อแม้ตลอดว่าถ้าหนูไม่ขายก็ไม่ให้เงินไปโรงเรียนหนูจึงจำเป็นต้องยอมแม่ทุกครั้ง ช่วงเวลาผ่านมาช่วงนี้เป็นช่วงที่ต้องเหนื่อยและโดนดุมากขึ้น เพราะหนูมีน้องสาวที่ต้องคอยดูแลเอาภาระมาอีกหนึ่งคน บางครั้งก็เคยอิจฉาน้องบ้าง  แต่แม่ก็บอกกับหนูว่า น้องยังเป็นเด็ก เราต้องใส่ใจดูแลเขาเป็นธรรมดา ก็เหมือนกับเราตอนเด็กๆนั่นแหละ ต่อมาไม่นานครอบครัวของหนูก็เริ่มมีปัญหาทางการเงินที่จะใช้จ่ายในครอบครัว พ่อกับแม่จึงจำเป็นต้องไปกู้เงินจากธนาคาร บางครั้งก็ยืมจากคนรู้จัก แต่ปัญหาก็ไม่ได้จบลงแค่นี้เมื่อหนี้สินเพิ่มมากขึ้น พ่อกับแม่ก็มีปากเสียงทะเลาะกันบ่อยๆ เมื่อปัญหาก็ยิ่งหนักขึ้นไปเรื่อยๆ พ่อกับแม่จึงตัดสินใจแยกทางกัน นานๆครั้งพ่อจะกลับมาหาหนู พอนานไปพ่อก็ไม่กลับมาหาหนูอีก ส่วนแม่ก็ไปทำงานที่กรุงเทพฯ และฝากหนูกับน้องไว้กับยาย หนูไม่อยากให้แม่ต้องไปเลย แต่แม่จำเป็นต้องไป 1…

เรียงความวันแม่’58 ชั้น ม.3 โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก

  เรียงความวันแม่ โดยเด็กหญิงจันทกานต์ ประหลาดลาภ(บิ๋ม)  ม.3 พอถึงวันแม่ทีไร เด็กๆ หลายคนก็ต้องตื่นเต้นกับการ วาดรูป ซ้อมการแสดงร้องเพลง  และอีกหลายๆ อย่างเลยค่ะ แต่มีอยู่งานชิ้นหนึ่ง ที่หนูก็ตื่นเต้นไม่แพ้เด็กๆ หลายคน นั้นคือการเขียนเรียงความนั่นเอง เพราะการเขียนเรียงความสำหรับหนู มันทำให้ได้มองย้อนกลับไปในวันก่อนๆ แล้วนำมาร้อยเรียงใส่บนกระดาษแผ่นนี้ เผื่อมันจะสะท้อนอะไรบางอย่าง ให้หนูได้ระลึกถึงใครคนหนึ่งที่เขาขึ้นชื่อว่า แม่ ค่ะ นรอบช่วงชีวิตของคนเรามันมีอะไรมากมายที่ทำให้เราทุกข์ สุข อยู่ปะปนกันไป แต่ทว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งนั่น คือแม่ ที่เธอคอยปลอบ คอยบอกสอน คอยเอาใจใส่แต่ไม่ตามใจ คอยขัดใจเราในเรื่องที่เรากำลังเมามันในความไม่ดี เลือกเพื่อนให้เราคบจะพูดไป เชื่อไหมคะว่าหนูทั้งเบื่อและรำคาญแถมบางทีก็โกรธด้วย เป็นธรรมดาของเด็กที่จะต้องโกรธเป็นปกติ แต่พอความโกรธแม่มันบ่อยเข้า บ่อยเข้า บ่อยเข้า มันเลยทำให้เกิดความเคยชิน จนบางทีก็ลืมนึกถึงหัวอกของเธอซึ่งเป็นแม่ไป ช่วงที่หนูอยู่ ม.1 ชุมนุมที่เวทีผ่านฟ้า ได้จัดงานพุทธาภิเษกฯ บ้านของหนูอยู่แถวนั้นพอดี จึงโทรไปหาแม่ว่า  “แม่มาหาหนูหน่อย” แม่บอกแม่ปวดขา เราก็ดื้อ ไม่ฟังเหตุผลหนูเลยบอกแม่ว่ามาเถอะเดี๋ยวจะนวดให้ ก็พูดส่งๆ ไปเผื่อมันจะได้ผล วันต่อมาในขณะที่กำลังรอยการยกอาหาร รุ่นพี่คนหนึ่งบอกว่า บิ๋ม!…

วันแม่’๕๘ “ความรู้สึก และประโยชน์ที่ได้”

  ความรู้สึก และประโยชน์ที่ได้จากกิจกรรมวันแม่’๕๘ โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก          กิจกรรมวันแม่ ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ ๘ –๑๐ สิงหาคม  ๒๕๕๘  ผู้ปกครองมาร่วมกันเยอะ บรรยากาศอบอุ่น ไปด้วยความสุข รอยยิ้ม หลายคนบอก อยากให้มีวันแม่แบบนี้ทุกวัน ทั้งที่ไม่มีทางเป็นไปได้ ก็ยังอุตส่าห์พูดระบายออกมา  มาฟังความรู้สึก และประโยชน์ที่ได้จากกิจกรรมวันแม่’๕๘ จากผู้ปกครองและลูกๆ    “ ฉันรู้สึกว่างานวันแม่ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่แม่ฉันไม่มางาน วันแม่จัดขึ้น ณ พุทธสถานสันติอโศก ถึงจะเป็นงานที่ไม่ค่อยสมบูรณ์แบบมาก แต่ก็ดูสดุดตาทั้งป้ายที่เขียนว่า “บูชาบุพการี” ฉันได้ยินแม่ๆ ที่มาร่วมงานต่างก็ชมว่า งานวันแม่จัดดีมากเลย ป้ายก็สวย ลูกๆ ก็บริการดีทั้งอาหาร สถานที่ทุกอย่าง >=< WOW   แต่ฉันก็คิดว่างานวันแม่ปีนี้จัดขึ้นเร็วเกิน งานเริ่มเที่ยง และปิดงานตอนบ่ายสามครึ่ง ลูกทานข้าวกับแม่ ฉันรู้สึกไม่ค่อยซึ้งมาก เพราะทุกๆ ปี พิธีกราบแม่จะเป็นช่วงเย็นๆ แบบใกล้งานเลิก แต่ปีนี้หลายคนก็บอกว่า “งานจืดไปหน่อยนะ” พองานเลิกน้อง และเพื่อนก็ช่วยกันเก็บงานอย่างขยัน…

วันแม่’58 “ปลูกขี้เหล็กเพื่อแม่”

ปลูกขี้เหล็กเพื่อแม่ กิจกกรมวัแม่ โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก วันจันทร์ที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๘  อำลาแม้อาลัย วันนี้เป็นวันสุดท้ายของนักเรียนที่จะได้อยู่กับคุณพ่อ คุณแม่ จึงมีกิจกรรมเพื่อแม่อีก ๒ รายการ คือ รายการ เก็บขี้เหล็กเพื่อแม่ และรายการปลูกขี้เหล็กเพื่อแม่ ตื่นเช้ามาด้วยใบหน้าที่มีอิ่มเอิบ มีความสุขที่เมื่อคืนได้นอนกอดแม่ เวลา ๐๕.๐๐ น. ทำวัตรเช้าสมณะพาไหว้พระ แล้วให้ดูสคริปเกี่ยวกับแม่ และสคริปที่แม่ ลูกดำนาสัมพันธ์ สร้างความซาบซึ้งตรึงใจให้กับแม่และลูกเป็นยิ่งนัก เมื่อทำวัตรเช้าเสร็จ  เดินไปรับประทานอาหารว่างรองท้อง แล้วมาฟังคุรุบรรยายชีวิตความเป็นอยู่ของนักเรียนที่มาอยู่ที่สวนบุญผักพืช เพื่อศึกษาและปฏิบัติการทำเกษตร โดยคุรุไพรเมือง ก่อนแบ่งเป็น ๒ กลุ่ม คือ กลุ่มปลูกขี้เหล็กเพื่อแม่  และกลุ่มเก็บขี้เหล็ก บอกว่า งานที่นักเรียนทำเป็นประจำอีกงานหนึ่ง คือ งานเก็บขี้เหล็ก เก็บแล้วรูดใบ แล้วนำไปต้ม จากนั้นก็จดไว้ว่าได้กี่กิโลกรัม แล้วนำไปส่งที่ ชมร.หน้าสันติอโศก ซึ่งเขาจะตีเป็นราคาให้ กิโลกรัมละ ๓๐ บาท นักเรียนก็จะคิดเป็นเงินที่ได้แต่ละครั้งเท่าใด  ปลูกอะไร ก็จะให้จดทุน และผลที่ได้ตีเป็นจำนวนเงิน…

วันแม่่่่่่่่่่่่่่่’58 “ดำนาเพื่อแม่” (Planting rice for MOM)

โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก   วันอาทิตย์ที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๕๘  ดำนาเพื่อแม่ (Planting rice for MOM)กิจกรรมถอนกล้า – ดำนาเพื่อแม่     ที่สวนบุญผักพืช จังหวัดปทุมธานี วันนี้เป็นวันที่สอง ของกิจกรรมวันแม่’๕๘ เนื่องจากเมื่อวานนี้มีกิจกรรมบูชาบุพการีต่อคุณพ่อคุณแม่ผู้มีพระคุณ นักเรียนได้แสดงละคร วาดภาพ บอกรักแม่ กราบแม่ กอดแม่ เขียนเรียงความ มอบเป็นของขวัญที่เขียนกลั่นมาจากใจ     และดอกมะลิดอกใหญ่ที่ประดิษฐ์ประดอยบรรจงใส่หัวใจทำกับมือ ซึ่งทำไป ยิ้มไป นึกถึงเวลาที่มอบให้คุณแม่ ท่านจะแปลกใจ ประทับใจขนาดไหนหนอ ถึงทำไม่ได้สวยงามเหมือนที่ซื้อมา แต่ภูมิใจยิ่งนักที่ทำมาจากใจ ส่วนวันนี้เรามีกิจกรรมดำนาสัมพันธ์ “ดำนาเพื่อแม่” หรือดำนาช่วยลูก เวลา ๐๔.๓๐ น. ตื่นนอน วันนี้นักเรียนตื่นด้วยความสดชื่น เพราะอิ่มใจที่มีแม่นอนอยู่ข้างๆ และตื่นมาพร้อมกับคุณแม่ คุณพ่อ เวลา ๐๕.๐๐ น. ทำวัตรเช้า ลูกๆ ตั้งใจฟังสมณะเทศน์เป็นพิเศษเพราะมีคุณพ่อคุณแม่ตั้งใจฟังและนั่งอยู่ข้าง   จากนั้นใส่บาตรร่วมขัน คุณแม่กับลูกๆ…

วันแม่ ’58

รายงานโดย ใบบุญ  ชาติบุญนิยม วันบูชาบุพการี’58  โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก วันที่ 12 สิงหาคมของทุกปี เป็นวันสำคัญที่คนไทยทุกคนรู้กันดีว่า ตรงกับวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และถือเป็น “วันแม่แห่งชาติ” ของประเทศไทยที่ทุกคนให้ความสำคัญ           สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานคำขวัญวันแม่แห่งชาติ ปี 2558 ความว่า “ดินและน้ำ ลมและฟ้า ป่าและเขา รวมกันเข้าคือทรัพย์สินแผ่นดินแม่ ฝากลูกไทยรวมใจภักดิ์รักดูแล เพื่อมอบแก่หลานเหลนไทยไปชั่วกาล”   แม่เป็นผู้ให้กำเนิด เป็นผู้มีพระคุณต่อลูกๆ ทุกคน  ในวันแม่ลูกๆ ทุกคนจึงควรได้แสดงความกตัญญูต่อบุพการีด้วยการรำลึกถึงพระคุณด้วยการกราบแม่และแสดงความรักความเคารพต่อแม่  ทางโรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก ได้ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้จึงได้จัดกิจกรรมวันแม่ขึ้นให้ลูกได้แสดงความกตัญญูต่อแม่แล้วยังได้จัดกิจกรรมให้ลูกๆ ได้ทำกิจกรรมร่วมกับแม่เช่น  สวดมนต์  ฟังธรรม  ใส่บาตร  เขียนเรียงความ วาดภาพ แสดงละคร รำเพลงเกี่ยวกับแม่   เพื่อให้นักเรียนแสดงความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ได้เข้าร่วมกิจกรรมวัฒนธรรมที่ดีงามของชุมชน ร่วมกิจกรรมใส่บาตร และกิจกรรมประสานสัมพันธ์อื่นๆที่ดีร่วมกันระหว่างแม่กับลูก เกิดความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแม่กับลูกและยังได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้แนวทางที่จะพัฒนาผู้เรียนให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของโรงเรียน 3 ด้าน  คือ  ศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา…