วันบวร คือ วันร่วมกิจกรรมของ วัด บ้าน และโรงเรียน ของ กลุ่มนักศึกษา
มหาวิชชารามนาวาบุญนิยม หรือ ว.นบ (กลุ่มนักศึกษาที่รับตั้งแต่คนที่อ่านออกเขียนได้ จนถึง ระดับด็อกเตอร์ เรียนด้วยกันแบบวิถีพุทธไม่จำกัดอายุ) และ นักเรียนสัมมา-สิกขาราชธานีโศก หรือ สสธ. คละชั้น ตั้งแต่ประถมศึกษา ๑ – มัธยมศึกษาปีที่ ๖ ที่จัดสรรแบ่งออกเป็นกลุ่มๆ ทั้งหมด ๗ กลุ่ม (แยกกันทำงานกับกลุ่ม ว.นบ. ที่มีอยู่ ๗ กลุ่มเช่นกัน) แต่ละกลุ่มจะแยกกันทำงานกับกลุ่ม ว.นบ. ที่จัดไว้แล้ว ทั้งทำงานด้วยกันกินข้าวด้วยกัน ในทุกวันจันทร์ งานที่ชุมชนจัดไว้ให้จะเวียนไปเรื่อยๆ ตามความสำคัญก่อน-หลัง ที่ชุมชนราชธานีอโศก
จากกองดินปลูกสองกองใหญ่ๆ ที่สวนเฮือนบวรฐานงานกสิกรรม
ของแม่เปลี่ยนเพื่อจะเตรียมปลูกแมงลัก โหระพา กะเพรา และผักอีตู่
งานของพวกเราคือเตรียมดินปลูกให้แม่เปลี่ยน สลายกองดินปลูก
ลงท่อซีเมนต์ และเททับหญ้า ให้หนาพอที่จะไม่ให้หญ้าโตมารบกวน
ผักโหระพา กระเพรา แมงลัก และ อีตู่ ได้
สัมมาสิกขา สสธ.
ช่วยกันเทดินปลูกลงท่อซีเมนต์
คุณฟางฝน อาจารย์ปานปั้นและคุณจันทร์ ญาติธรรมจากทะเลธรรม มาร่วมงานกับ ว.นบ.กลุ่ม ๕ อย่างไม่เห็นแก่เหน็ดแก่เหนื่อย จนเสร็จงาน
สิกขมาตุผาแก้ว ชาวหินฟ้า นักบวชฝ่ายหญิง ประจำ ว. นบ. กลุ่ม ๕ มาลงงานร่วมกับพวกเราด้วย จนเสร็จงานและร่วมกันสรุปงาน โดยให้ ตัวแทน นร. ฝ่ายหญิง สองคน และ ตัวแทน นร. ฝ่ายชาย สองคน ญาติธรรมจากทะเลธรรม จากนั้นผู้ใหญ่บางส่วนก็แยกย้ายกันไปทำงานของตน และ มีบางส่วนเดินกลับมาตักข้าวกินพร้อมกันกับเด็กที่เฮือนหญังกิน จริงๆ แล้ว ผู้ใหญ่หลายคนอยากมากินข้าวร่วมกันกับเด็ก แต่ติดภาระกิจ เช่นอาพรตะวัน
จากการร่วมกินข้าวกับนักเรียน ทราบว่าเหลืออีกเพียงจันทร์ที่ ๖ สิงหาคม ๖๑ เท่านั้น ที่เขาจะได้มาลงงานกับพวกเรา จากนั้นโรงเรียนจะปิดเทอมหลังวันแม่ และทราบว่าตบะมื้อเดียว ไม่กินจุบจิบ ไม่ได้ตั้งเฉพาะผู้ใหญ่นะคะ “หนุ่มเจ นักเรียน สสธ. ม.๕ ขอบอก” “ผมน่ะเอาจริง ผ่านได้สองวันแล้วครับ”
อาหารอันโอชะของพวกเราที่เวียนกันกินจนเกลี้ยงกระปุก คือ “น้ำพริกข่าจากอุทยานบุญนิยม”
