ใต้ร่มอโศก จากสารอโศก ฉ.350
ทรัพย์สมบัติใดเล่าในหล้าโลก
จะยิ่งใหญ่มีคุณมีค่ายิ่งไปกว่าการเป็น…พระโสดาบัน
พุทธองค์ตรัสไว้…ทรงรับรอง
แต่แน่นอน ปุถุชน คนโลกีย์
ย่อมดูหมิ่นดูแคลน…มองไร้ค่า!
องค์คุณแห่งโสดาบัน ๓ ข้อ….
“สักกายทิฏฐิ” เข้าใจแล้วว่า…
สิ่งใดเกินเลยจากชีวิต
สิ่งใดไม่จำเป็น… ชีวิตไม่มีสิ่งนี้ก็อยู่ได้!
“วิจิกิจฉา” หมดสงสัย…
ไม่ข้องใจอีกแล้วชีวิตนี้
ต่างเกิดมาเพื่อลดละกิเลสตัณหา ประดามี
“ศีลพตปรามาส” มีศีล ๕ ประจำใจ
เข้าใจการทำร้ายทำลายผู้อื่น… ไม่ถูกต้อง
การเบียดเบียนการประทุษร้ายผู้อื่น…ไม่ควรทำ
ด้วย ๓ ข้อแห่งองค์คุณพระโสดาบัน
ท่านตื่นเต้น สาธุ หรือเฉยๆ
ย่อมประจักษ์แล้ว ท่านเป็นใคร!
*ปฏิบัติธรรมอโศก ได้มรรคผลอะไรบ้าง?
คนที่ ๑ พิชัย ขันสัมฤทธิ์ (เขตมีนบุรี กทม.)
-ใจเย็น มีเหตุผล
-ฟังคนอื่นมากขึ้น
-มองโลกเป็นอนิจจัง
คนที่ ๒ วิเชียร วงค์สถาน (อ.ดอกคำใต้ จ.พะเยา)
-ใจเย็นลง
-เข้าใจอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
-กินเจ กินพืชผักเป็นยา
-จะรักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิ์มากยิ่งขึ้น
คนที่ ๓ วิโรจน์ บู่ทอง(อ.เมือง จ.นครสวรรค์)
-เสียสละ เป็นคนให้
-มีกิเลสน้อย ไม่เอาเปรียบผู้อื่น
-ลดละกิเลสที่ตน ให้เบาบางและน้อยลง
-ใช้ชีวิตพอเพียง เรียบง่าย มักน้อยสันโดษ-
-กินอาหารมังสวิรัติ
-ลด ละ เลิก อบายมุข
-ไม่ประมาทการใช้ชีวิต มีสติตลอดเวลา
สาธุๆ คนอื่นล่ะ ปฏิบัติธรรมได้อะไรบ้าง
กายสักขี-วจีสักขี-มโนสักขี มีหรือเปล่า มาช่วยกันทบทวนเถิด จุ๊ย์ๆๆ
*ขั้นตอนการปฏิบัติธรรม
จากญาติธรรมสมนึก ทองพันธ์ “ผมเพียรปฏิบัติให้ได้ศีลห้าบริสุทธิ์เท่านั้น แต่ก็พยายามไปให้ไกลที่สุด เท่าที่พละอินทรีย์มี
สักวันหนึ่งในหลายๆชาติ จะต้องพบพระนิพพานให้ได้…”
สาธุๆ โลกุตรนั้นต้องเริ่มต้นที่การไม่เบียดเบียนเป็นพื้นฐาน
เรามี ๓ ขั้นตอนที่ต้องฝึกฝนและเรียนรู้
ขั้นที่ ๑ การไม่เบียดเบียนคนอื่น(ศีล ๕)
ขั้นที่ ๒ การไม่เบียดเบียนตัวเอง (กามคุณ ๕)
ขั้นที่ ๓ การฝึกฝน ไม่ใช้อารมณ์ การไม่เอาแต่ใจ ฝึกอดทน ฝึกอดกลั้น ฝึกทำให้นิ่งให้สงบ (โทสะ)
*พุทธแท้หรือพุทธเทียม?
“แต่ในยุคพระพุทธศาสนาในปัจจุบัน ผู้คนให้ความสำคัญกับการซื้อบุญ-การทำสมาธิหลับตา-การมุ่งสู่พุทธพาณิชย์
แสวงหาโภคทรัพย์ จนไม่ให้ความสำคัญกับการที่สมณะใด จะเป็นผู้หมดอาสวะกิเลสได้สิ้น……” จากญาติธรรม ปรีชา ชาวบล (อ.โพธิ์ชัย จ.ร้อยเอ็ด)
เป็นความจริงในสถานการณ์ของศาสนาพุทธปัจจุบัน
และพ่อท่านได้ต่อสู้-อธิบาย-ชี้แจงทำมาตลอดให้พุทธศาสนิกชน ได้รู้จักพุทธแท้-พุทธเทียม เพื่อชีวิตที่ถูกต้อง
พ่อท่านทำมา ๔๘ ปีแล้วนะเนี่ย!
-การเรียนรู้โลกธรรมของคุณครูคนหนึ่ง
“ดิฉันคิดว่าเป็นเพราะวันนั้น ดิฉันสวมเสื้อม่อฮ่อมเก่าๆ(แต่รีดเรียบร้อย) เขานึกว่าดิฉันเป็น…คนจนๆที่ไม่ใช่ข้าราชการครู เพราะดิฉันไม่ได้แสดงบัตร ตอนนั้นโกรธจนขำ แต่ก็นับเป็นประสบการณ์ว่า คนเรายังมองกันที่เปลือกจริงๆ…”
จากญาติธรรมจิตติมา สายวารุณ(อ.เมือง จ.ตาก)
สาธุ ชุดมอซอก็ต้องสู้กับ “โลกธรรม” คนเขาดูถูกดูแคลนย่อมเป็นของธรรมดา
พฤติกรรมของเราต้องรู้ผลกระทบว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง จะได้ไม่ “ตกใจ” “ไม่เสียใจ”
เรายิ่งปล่อยวาง…ไม่ถือสา เมตตาธรรมของเราก็ยิ่งงอกงาม จุ๊ย์ๆๆๆ
*มีบางเรื่องที่นอกเหนือการควบคุม
ถามมาจากญาติธรรมพิชัย ขันสัมฤทธิ์ (เขตมีนบุรี กทม.) “แต่ก็แปลก ลูกกลับไม่เชื่อฟังพ่อแม่ แม้กระทั่งหลาน ผมพยายามเปิดธรรมะให้เขาฟัง แต่เขาไม่ฟัง ผมก็ได้แต่ปลงอนิจจัง คงเป็นกรรมแต่ปางก่อน…”
จำคติที่พ่อท่านให้ได้มั้ย… “เคร่งครัดที่ตน ผ่อนปรนผู้อื่น”
เรารักศรัทธาก็เรื่องของเรา แต่เราจะให้คนอื่นรักศรัทธาแบบที่เราเป็น…ย่อมเป็นไปไม่ได้
ทุกคนมีต้นทุนชีวิตไม่เหมือนกัน จงให้อิสระทางความคิด อย่าข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า!…
-คุณสมบัติของผู้อยากมาอยู่ในชุมชนอโศก
“หากมีความประสงค์จะไปประจำเป็นคนช่วยงานอยู่วัดราชธานีอโศก ต้องปฏิบัติอย่างไรบ้างครับ?”
ญาติธรรม พัลลภ วัฒนขำ (อ.วาปีปทุม จ.มหาสารคาม) ถามมา
สำหรับจิ้งจกก็บอกว่า “ขยัน-อดทน-กินน้อย-ใช้น้อย-ไม่เรื่องมาก-ไม่อยู่นิ่ง”
แบบนี้เหมาะที่ซู้ด! จุ๊ย์ๆๆ
จิ้งจกส์
