621113_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ มัชฌิมาปฏิปทาพาให้วิเวก
อ่านทั้งหมดที่ หรือดาวโหลดเอกสารที่… https://docs.google.com/document/d/1Q5MlYiN4iood3dBeaCDky_sovqIKR-ZTlVsi2luIMI0/edit?usp=sharing
ดาวโหลดเสียงที่ https://drive.google.com/open?id=1bYaOrvJmLD1nBuFAg3YZ3qluKYFVb-X3
สมณะฟ้าไทว่า…วันนี้ วันพุธที่ 13 พฤศจิกายน 2562 ที่บวรราชธานีอโศก วันนี้มีศพมาตั้งที่ชุมชนราชธานีอโศก เป็นศพของพ่อสามเณรแนวตรง ชื่อนายธนานันท์ จรุงกัน ตายที่บุรีรัมย์ มาเผาที่อุบลฯ เพราะมีสามเณรมาบวชที่นี่ มีลูกหลานหลายคนเรียนที่นี่
ใครจะมาเอาศพเผาที่นี่ก็ไม่ต้องคิดมากไม่มีดอกไม้ธูปเทียน ในจุลศีลข้อที่ 11 สมณโคดม เว้นขาดจากการทัดทรงประดับตกแต่งร่างกาย ด้วยดอกไม้ของหอม และเครื่องประเทืองผิว ซึ่งเป็นฐานแห่งการแต่งตัว.
ในมหาศีลได้ว่าไว้…พระสมณโคดม เว้นขาดจากการเลี้ยงชีพโดยทางผิดด้วยติรัจฉานวิชา อย่างที่สมณพราหมณ์ผู้เจริญบางจำพวกฉันโภชนะที่เขาให้ด้วยศรัทธาแล้ว ยังเลี้ยงชีพโดยทางผิดด้วยติรัจฉานวิชาเห็นปานนี้คือ ทายอวัยวะ ทายนิมิต ทายอุปบาต ทำนายฝัน ทำนายลักษณะทำนายหนูกัดผ้า ทำพิธีบูชาไฟ ทำพิธีเบิกแว่นเวียนเทียน ทำพิธีซัดแกลบบูชาไฟ ทำพิธีซัดรำบูชาไฟ ทำพิธีซัดข้าวสารบูชาไฟ ทำพิธีเติมเนยบูชาไฟ ทำพิธีเติมน้ำมันบูชาไฟ ทำพิธีเสกเป่าบูชาไฟ ทำพลีกรรมด้วยโลหิต เป็นหมอดูอวัยวะ ดูลักษณะพื้นที่ ดูลักษณะที่ไร่นาเป็นหมอปลุกเสก เป็นหมอผี เป็นหมอลงเลขยันต์คุ้มกันบ้านเรือน เป็นหมองู เป็นหมอยาพิษ เป็นหมอแมลงป่อง เป็นหมอรักษาแผลหนูกัดเป็นหมอทายเสียงนก เป็นหมอทายเสียงกา เป็นหมอทายอายุ เป็นหมอเสกกันลูกศร เป็นหมอดูรอยเท้าสัตว์
พระสมณโคดม เว้นขาดจากการเลี้ยงชีพโดยทางผิดด้วยติรัจฉานวิชา อย่างที่สมณพราหมณ์ผู้เจริญบางจำพวกฉัน โภชนะที่เขาให้ด้วยศรัทธาแล้ว ยังเลี้ยงชีพโดยทางผิดด้วยติรัจฉานวิชาเห็นปานนี้คือ ทายลักษณะแก้วมณี ทายลักษณะไม้พลอง ทายลักษณะผ้า ทายลักษณะศาสตรา ทายลักษณะดาบ ทายลักษณะศร ทายลักษณะธนู ทายลักษณะอาวุธ ทายลักษณะสตรี ทายลักษณะบุรุษ ทายลักษณะกุมารทายลักษณะกุมารี ทายลักษณะทาส ทายลักษณะทาสี ทายลักษณะช้างทายลักษณะม้า ทายลักษณะกระบือ ทายลักษณะโคอุสภะ ทายลักษณะโคทายลักษณะแพะ ทายลักษณะแกะ ทายลักษณะไก่ ทายลักษณะนกกระทา ทายลักษณะเหี้ย ทายลักษณะช่อฟ้า ทายลักษณะเต่า ทายลักษณะมฤค
ความเกิดความดับของแต่ละศาสนา
พ่อครูว่า…แต่ทุกวันนี้ศาสนาพุทธไม่รู้แล้วว่าเป็นเดรัจฉานวิชาแต่กลับถือเป็นองค์ประกอบของศาสนา ถ้าจะเริ่มต้นงานศาสนา ไม่มีการจุดธูปจุดเทียนก่อน ไม่ใช่พิธีกรรมทางศาสนา แล้วต้องมีการจุดธูปเทียนและมีการรดน้ำมนต์ ดูแล้วก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรพูดความจริงแต่ความจริงนั้นวงการศาสนาพุทธ ไปถึงรัฐพิธีก็ยังมีอยู่
อาตมาพาพวกเรา นักบวชถือศีล 10 เป็นต้นไปไม่ได้สะสมเครื่องเดี๋ยวนี้ หากมีแกะดำประหลาดมาก็น่าสนใจแต่ตอนนั้นอาตมาต้องเลี่ยง อาตมาก็รู้ว่ามันล่วงเลยมานานมากแล้วจะให้เลิกไปก็ไม่ได้ จะไม่ให้มีการจุดธูปเทียนไม่มีการรดน้ำมนต์ จะได้ไหม …ไม่ได้หรอก อาตมาก็รู้ว่าไม่ได้แต่ก็ไม่มีทางเลี่ยง อะไรผิดหรือถูกก็ตาม บางคนเข้าใจแล้วแต่ก็เลี่ยงไม่ออก อยู่ในวงการที่มันหมดทางแก้แล้ว มันแก่เกินแกง แก้ไขได้ยาก นอกจากให้คนปฏิบัติให้ถูกต้องเข้ามาใหม่
เรื่องของธรรมะสำคัญที่สุดในความเป็นมนุษย์เกิดมาเป็นมนุษย์ ไม่มีอะไรสำคัญเท่าธรรมะ พระพุทธเจ้าบรรลุ ก่อนนั้นเป็นเจ้าชายสิทธัตถะ เกิดจากกองเงินกองทองเกิดจากสมบัติทางโลกียะอย่างเต็มรูปมาเกิด แม้ว่าจะเกิดตามวิบากของท่าน เกิดในแคว้นเล็ก เกิดมาเป็นเจ้าชายสิทธัตถะก็อยู่ในแคว้นเล็กไม่ใช่แคว้นใหญ่ แต่ถ้าท่านอยู่เป็นฆราวาส ท่านได้รับการพยากรณ์สองทิศทาง อยู่ในแคว้นเล็กนั้นก็เป็นการพิสูจน์บารมีว่าท่านจะเป็นพระพุทธเจ้าได้ไม่จำเป็นจะต้องอยู่ในแคว้นใหญ่
พระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นมาถ้าอยู่ทางโลกก็จะได้เป็นเจ้าจอมจักรพรรดิ์แต่ท่านไม่เอา ท่านทิ้งเลย มาแต่ตัว ชุดก็ไม่เอา ทองคำก็ไม่เอารองเท้าทองก็ทิ้งหมด มากับผ้า 3 ผืนเป็นผ้าบังสุกุลเป็นผ้าเขาทิ้งแล้ว เพราะท่านถึงธรรม เป็นพระพุทธเจ้าแล้วมีธรรมะในตัวเองพร้อมที่จะมาประกาศธรรมะ เมื่อท่านระลึกชาติได้สัมโพธิญาณท่านสามารถระลึกชาติ
ท่านก็รู้ว่าท่านจะได้เป็นพระพุทธเจ้ามาก่อนแล้วไม่ได้มาปฏิบัติธรรมในปางนี้ แล้วท่านออกป่าไปปฏิบัติด้วย 6 ปี อาตมาก็คล้ายกัน
ศาสนาที่พระพุทธเจ้าประกาศเป็นศาสนาใหม่ที่ถูกสถาปนาขึ้นในโลกไม่เหมือนกับใครเลย เป็นศาสนาที่มีสมณะ 4 เหล่า มรรคมีองค์ 8 โพชฌงค์ 7 เป็นศาสนาที่มีโลกุตรธรรม แยกธาตุจิตนิยามสูญเป็นอุตุธาตุไปหมดได้เลย ไม่มีชีวะเกิดอีกเลย นี่คือนิพพานของศาสนา เทวนิยมไม่มีสิทธิ์จะรู้เลยในเรื่องของปรินิพพาน แยกธาตุ เพราะเทวนิยมเขาตีไม่แตกเทวะ ยิ่งใหญ่ที่สุดดีที่สุดอย่างโลกีย์ก็คือศาสดา เป็นผู้ดีคนดี แต่เป็นแค่ดีไม่มีชั่ว ไม่ได้ล้างอัตภาพตัวเอง ไม่มี
เขาถือกันว่าพุทธศาสนาไม่ใช่ศาสนาเพราะไม่มีพระเจ้า แต่ศาสนาพุทธรู้จักจิตวิญญาณจะอยู่นานเท่าไหร่ก็ได้ และสามารถสลายได้ ไม่มีนิรันดร แต่ของเขาแยกไม่ได้ต้องจำนนต่อจิตเทวะ แล้วไม่รู้จักจิตเทวะจริง ตายไปแล้วเขาไม่รู้เรื่องว่าเขาต้องมีวิบากวนเวียนอีกเขาก็ไม่รู้ เชื่อว่าตายไปแล้วอยู่กับพระเจ้า จบอยู่แค่ในสวรรค์ ถ้าไม่ดีพระเจ้าเองจะเป็นผู้สั่งให้ลงนรก ต้องอ้อนวอนต่อพระเจ้า
จริงๆแล้วเราเข้าใจอย่างเทวะ เป็นอัตภาพสูงส่งยิ่งใหญ่ แต่วนเวียน เทวนิยมแท้ๆ เกิดชาติเดียวไม่รู้การเวียนตายเวียนเกิด
ศาสนาบางศาสนาก็พอรู้แล้วแต่ไม่สามารถล้างอัตภาพสลายเป็นปรินิพพานเป็นปริโยสานได้ แต่เขาก็รู้ว่ามีการหมุนเวียนของวิบากบ้าง มีอดีต 18 และอนาคต 44 เทวนิยมไม่รู้จัก ทิฏฐิ 62 นี้เลย เขาถือว่าพระเจ้าเป็นสิ่งสูงสุด
อย่างอาตมาผ่านอรหันต์มาแล้ว รู้แล้ว สามารถปรินิพพานเป็นปริโยสานได้ แต่ยังไม่ยอมปรินิพพาน ต้องพิสูจน์ เลิกวนเวียนในความสุขทุกข์แล้ว แต่ผู้ที่มีภพชาติจะต้องมีวิบากอะไรอีกตั้งเยอะแยะ สำหรับในการเกิดเป็นคน อาตมาก็ไม่พอ เกิดเป็นคนแล้วก็จะปรินิพพานเลยก็จะไม่สามารถเรียนรู้กรรมวิบากของคนอื่นอีกเยอะแยะ จริงๆอยากจะรู้ว่า สูงสุดที่จะเป็นความรู้ในเรื่องของความเป็นผู้มีความรู้ความเป็นคนรู้จักมนุษยชาติสังคมมหาจักรวาลนี้ วิบากต่างๆนานา มากน้อยอย่างไร
อาตมาเองไม่ยอมปรินิพพานเป็นปริโยสาน แม้แต่ผู้ประสพผลสำเร็จทางโลก สำเร็จเป็นศาสดาของศาสนาใดๆ จนกระทั่งเป็นผู้สำเร็จของศาสดาของศาสนาพุทธ อาตมาจะเป็น
อย่างศาสดาของแต่ละศาสนาสามารถเป็นได้ พ้นจากความดีความชั่วแต่ไม่สามารถพ้นจากความทุกข์ความสุข อาตมาก็ต้องผ่าน แต่ก็ไม่ต้องพูด ต้องผ่านศาสนาเทวนิยม ต้องบำเพ็ญไม่รู้กี่ล้านชาติ กว่าจะได้เป็นศาสดาของพุทธศาสนา
ของศาสนาพุทธนั้น ตัวเราพ้นทุกข์แล้วสามารถช่วยคนอื่นได้ เพราะเราเป็นคนมีสตังค์แล้ว ได้มา 20 บาทก็ไปแจกคนอื่นได้ 20 บาท เทียบอย่างวัตถุ มันก็มีภูมิธรรมเท่าไหร่เราก็ไปแจกไปช่วยคนอื่นได้เท่านั้น เราจะตายเมื่อไหร่ เราก็ไม่มีทุกข์ไม่มีสุข มีวิบากเท่านั้นที่ต้องรับ อย่างเช่นอาตมา ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการทำงาน อจินไตย อย่างต้องมีอาการไอ มันเป็นเรื่องที่ไปพูดด่าเขามาก ก็เลยต้องไอ
การตำหนิก็คือด่า แต่ตำหนิด้วยภาษาแรงๆเขาก็นึกว่าด่า แต่อาตมาไม่ได้ตำหนิหยาบ เป็นความจริงที่มันแรง ที่มันดัง เพราะกล่าวเป็นความจริงที่ผิดจริงตรงมากเท่าไหร่ ชัดเจนมากเท่าไหร่ออกเสียงแรงเท่าไหร่มันก็ยิ่งจะแรงมากขึ้นเท่านั้น ก็เป็นสัจจะ
ผู้ที่มามีชีวิตแล้วเห็นความสำคัญของการเกิดมาเป็นคน ไม่มีอะไรหรอก จะไปล่าลาภยศสรรเสริญโลกียสุขขี้เก๊ มันลมๆแล้งๆ เป็นสมบัติผลัดกันชมแย่งอำนาจลาภยศสรรเสริญตำแหน่ง แย่งลาภกัน ลาภของวัตถุสมบัติอะไรต่างๆนานา
ลองมาพิสูจน์ ที่จริงจะมีลาภโดยธรรม แต่เราไม่ยึดถือเป็นเราเป็นของเราไม่เอามาเป็นของเรานี่คือระบบของศาสนาพุทธทำได้ ทำสร้างได้ก็เป็นสิทธิของเราร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เราไม่เอาไว้กับตัวเอง เอาเข้ากองกลางหมดอาศัยกินใช้อยู่กับหมู่ เป็นคนสังวร ไม่ตะกละเป็นคนกินน้อยใช้น้อยแต่ไม่ให้สุขภาพร่างกายเสื่อม ก็อยู่กินอย่างแข็งแรงโดยสมบูรณ์ร่างกายไม่เสื่อม
ไม่ติดในความมาก ไม่ติดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส ยิ่งน้อยยิ่งดี ถ้ามันสมควรพอแล้วน้อยลงก็ดี จะได้มีเหลือไปแบ่งไปแจกให้คนอื่นกินใช้ร่วมกัน เป็นคนไม่ผลาญพร่าไม่เปลืองใช้พอดีพอเหมาะ แต่เราขยันสร้างสรรค์ให้มาก อาตมาไม่ต้องไปปลูกผักไม่ต้องไปสร้างอุตสาหกรรมเครื่องใช้เครื่องกิน มีแต่พูดสอนธรรมะ บอกสอนธรรมะ มันเกินฐานะที่ต้องไปรับผิดชอบสิ่งเล็กน้อย จนกระทั่งทำเสนาสนะ ซึ่งมันไม่ใหญ่เท่าไหร่หรอก แต่ที่ทำทุกวันนี้ทำให้มันเกิดธรรมชาติ มันไม่เป็น เราได้ราชธานีอโศกที่เป็นที่ที่เขาทิ้งกันไม่มีราคา แต่เมื่อเรามาอยู่แล้วราคามันขึ้นเอาๆ เป็นวิบากของเราไม่มีปัญหาเราก็ซื้อด้วยกระดาษชำระ หนี้ได้ตามกฎหมาย
อาตมาขึ้นป้าย Pleasant Land Please Rest แดนเพลินเชิญพัก เราก็ทำเสนาสนะสัปปายะ สร้างให้มาพักผ่อนหย่อนใจกัน มาเล่นน้ำกันได้ มาพักผ่อนหย่อนใจเมื่อใช้ชีวิตเราไม่ได้ทำเพื่อเอาเด่นเอาดัง ไม่ได้ทำเพื่อลาภยศสรรเสริญ แต่มันจะดังเด่นก็เป็นผลพลอยได้ ไม่ได้ทำเพื่อคนมาชมเชย
นิมนต์พ่อครูจิบน้ำ…
สมณะฟ้าไท…สถานที่ที่สร้างมาเพื่อให้คนมาอาศัย
พ่อครูว่า..ที่เราทำนี่เราทำด้วยความจริง.เราจนนะไม่ใช่รวย จนแต่ก็พยายามสร้าง คนก็งงว่าเอาเงินที่ไหนมาสร้าง คนงานก็มาทำงานดีไม่ดีอู้งานด้วยก็ได้ค่าแรงใช้ชีวิต เห็นอยู่แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร งานก็เลยล่าช้า แม้แต่ท่านคมคิด หรือท่านด่วนดี เป็นต้น
อาตมาไม่ได้มีวิธีหาเงินอย่างที่เขาทำกัน อย่างไปจัดงานเป็นต้น
เราทำงานโดยสุจริต จะทำรายได้คืออุทยานบุญนิยม และ สหกรณ์บุญนิยมเป็นต้น มีที่จะผลิตได้เงินคือขยะ คนมาบริจาคหมุนเวียนกันไป นอกนั้นก็ไม่ได้เป็นโล้เป็นพายเท่าไหร่
เราทำพฤติกรรมสังคม เอาธรรมะพระพุทธเจ้ามาเป็นหลักใหญ่ทำให้เกิดการสร้างสังคม มีสัมมาอาชีพ พ้นมิจฉาชีพ 5
-
การโกง ทุจริต คอร์รัปชั่น (กุหนา) มีในงานการเมือง .
-
การล่อลวง หลอกลวง (ลปนา) ในนักธุรกิจ-การเมือง ทุจริตในระดับวาจา
-
การตลบตะแลง (เนมิตตกตา) ยังเสี่ยง-ยังไม่แน่แท้ เจตนาจะเลิกชั่วแต่ก็ยังไม่หมด ค่อยละชั่วไปเรื่อยๆ ที่มันทำไม่ได้คือการเสี่ยงโชค ก็ทำไปให้มันได้
-
การยอมมอบตนในทางผิด อยู่คณะผิด (นิปเปสิกตา)
-
การเอาลาภแลกลาภ (ลาเภนะ ลาภัง นิชิคิงสนตา)
(พตปฎ. เล่ม 14 ข้อ 275 มหาจัตตารีสกสูตร)
มันโง่หนักทำชั่วจัดๆแล้วเป็นสุข แม้แต่สำเร็จในอบายก็สุข เอาเงินเข้ามาได้มากเอาเปรียบเขาได้มาก เป็น โลกียะ หรือจะเอามาด้วยวิธีการอำนาจที่ได้เปรียบตั้งหลักเกณฑ์ขึ้นมาเพื่อให้ได้เปรียบ ยกตัวอย่างหลักเกณฑ์การตั้งอัตราเงิน
จริงๆอัตราเงินดอลลาร์ไม่น่าจะมีค่ามากกว่าเงินบาท เพราะว่าเขาใช้อำนาจทางอาวุธ ประเทศไทยไม่สามารถสร้างอาวุธสู้เขาได้เลย ใช้เป็นตั๋วแลกเงินสำหรับตีราคา 30 บาทต่อ 1 ดอลลาร์ เป็นอำนาจบาตรใหญ่ที่เขาทำ เจ้าไหนก็แล้วแต่ พยายามสร้างสกุลเงินใหม่ เงินยูโร นายMark Zuckerberg ก็จะตั้งระบบเงินของเขา libra คนก็ยอมตามก็รักษาสถานะนี้ในโลกได้ แต่ทุกวันนี้แท้จริงดอลล่าร์คือเศษกระดาษ ไม่มีหลักประกันค้ำได้เลย สมบัติที่โลกเขาถือว่าเป็นราคากลางเช่นทองคำด้วยน้ำมัน ทั่วโลกให้ความสำคัญเขาไม่มีสิ่งเหล่านี้เป็นที่รองรับ เขาไม่ประกาศเขาไม่บอกเลย แล้วก็ใช้อำนาจกระจายไป แต่หากเอาเงินดอลลาร์ไปคืนเพื่อเอาทองคำ แล้วคุณมีให้เขาหรือ ถ้าหากทั่วโลกเก็บเงินดอลลาร์ไปให้คุณมีพอไหม ไม่ได้คืนหรอก ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นหนี้จีนอยู่เท่าไหร่ กลายเป็นหนี้เสียจนจำนนแล้ว ประธานาธิบดีที่มาแล้วก็สร้างหนี้ไว้แล้วก็ไปไม่รู้กี่คนต่อกี่คนก็กลายเป็นหนี้เสีย เขาก็จะใช้อำนาจบาตรใหญ่รบราฆ่าฟันเอาชนะแล้วก็ล้างหนี้ไว้หมดเลยแต่ก่อน แต่เดี๋ยวนี้ทำไม่ได้แล้วไม่เหมือนกัน คนมันไม่มีทางออกไม่มีทางรอด ก็จมกับความไม่รู้ การเสพ ลาภยศสรรเสริญสุข
พระพุทธเจ้าตรัสรู้อย่าไปเป็นคู่วิบากในลาภยศสรรเสริญสุข กรรมวิบากเป็นของแท้ของอัตภาพของแต่ละคน ศาสนาเทวนิยมไม่รู้จักกรรมวิบาก ศาสนาพุทธรู้กรรมรู้วิบากดีจนกระทั่งหยุดทำวิบากไม่ดี แต่วิบากที่เคยทำไว้แล้วมันไม่หายไป ตามมาเล่นงานได้ แต่อาตมานี้ไม่มีวิบากหยาบที่ต้องทุเรศทุรังการหยาบเหมือนทางโลกๆอาตมาไม่มีเพราะว่าพ้นวิบากที่มากมาเยอะแล้วไม่ได้ท้าทายนะ
อาตมาเป็นโพธิสัตว์ก็เข้าใจดีมากสำหรับกรรมวิบาก อาตมาเชื่อกรรมวิบาก ไม่สะสมอีกแล้ววิบากชั่วแม้น้อย อย่าทำเสียเลยเพราะว่ากรรมมันเป็นอันทำ คุณทำตั้งแต่คิดจนถึงวาจาถึงกายกรรม มันบันทึกลงไปเป็นสัจจะ คุณไม่เอาไม่ได้เลย ทำแล้วตกเป็นของเรา
-
กัมมัสสโกมหิ (มีกรรมเป็นสมบัติแท้ของตน)
-
กัมมทายาโท (มีกรรมเป็นทายาทรับมรดกของตน)
-
กัมมโยนิ (มีกรรมเป็นแดนเกิด-หรือพากำเนิด)
-
กัมมพันธุ (มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์, พันธุ์เทพ,พันธุ์มาร)
-
กัมมปฏิสรโณ (มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัยแท้ๆ)
