650204 พ่อครูฝืนตายฝืนกินอยู่ด้วยอาหาร 4 พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ
ดาวโหลดเอกสารที่
https://docs.google.com/document/d/1sRVxMWl6766aFFmoOh9DlvcLqK6EqnXsuvubNjDxqwE/edit?usp=sharing
ดาวน์โหลดเสียงที่ https://drive.google.com/file/d/1iijpCkyAq113Ss-0Sq23KHEx0fc5LkoR/view?usp=sharing
และดูวิดีโอได้ที่ https://fb.watch/aYSpcq1oxK/
และ https://youtu.be/fLHyr2g4uHA
สมณะเดินดิน…วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2565 ที่บวรราชธานีอโศก ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงเร็ว มีสลับร้อนสลับหนาว เป็นการทดสอบความแข็งแรงของร่างกายของพวกเรา ที่จังหวัดอุบลฯ ปีนี้ได้รับการประกาศเป็นเขตเศรษฐกิจพอเพียงเป็นจังหวัดแรก มีโครงการโคกหนองนาโมเดลมากที่สุดในประเทศไทยจำนวน 4,400 แห่ง ผู้ว่าราชการจังหวัดมีไฟผลักดันโครงการนี้มาก
วันอาทิตย์ที่ 6 ที่จะถึงนี้จะมีการอบรมการปลูกข้าวไร่ตั้งแต่ 9:00 น. เป็นต้นไป ผ่านโปรแกรม Zoom จะมีการแจ้งรหัสทางกลุ่มไลน์เพื่อฟ้าดิน เป็นข้าวอีกชนิดนึง ที่ไม่ต้องใช้น้ำมากในการปลูก ปลูกในที่สูงก็ได้ในที่ต่ำก็ได้ ซึ่งข้าวไร่บางพันธุ์มีกลิ่นหอมมากกว่าข้าวหอมมะลิอีก มีลำต้นแข็งแรงใช้ปุ๋ยน้อยใช้น้ำน้อย ทนทานต่อสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงสูง เป็นโครงการสร้างอาหารให้กับมนุษย์ พ่อครูบอกว่า คนฉลาดสร้างอาหาร คนที่ฉลาดยิ่งกว่าต้องมาฟังโลกุตรธรรม
พ่อครูว่า…เดี๋ยวเราจะได้พูดกันถึงเรื่องอาหารที่ได้เตรียมไว้ ซึ่งตรงกับที่ท่านเดินดินได้เกริ่นไว้ ยังดีที่พันตำรวจตรีอนันต์ เสนาขันธ์ตายไปก่อน ถ้ายังไม่ตายคงจะบอกว่า โพธิรักษ์จะบ้าหรือเปล่า ธรรมะมันไม่พูดจะพูดแต่เรื่องอาหารจะกินจะกินจะกิน มันจะหลงการกินไปถึงไหนอะไรอย่างนี้ ก็น่าเห็นใจเขา เขาเข้าใจไม่ได้ว่าธรรมะคืออะไร เขาก็คงเข้าใจว่าธรรมะคือคุณากร ส่วนชอบสาคร ดุจดวงประทีปชัชวาล
SMS วันที่ 2 ก.พ. 2565
_คอยใคร : ผมก็แอบทำข้อสอบวันเฉลยคำตอบครับ แต่ว่ามีเวลาคิดน้อยเพราะท่านสมณะอ่านคำถามจบอ่านคำตอบจบ บางคำถามผมยังคิดคำตอบไม่ทันเลยครับ เพราะผมมีความรู้ทางธรรมอันน้อยนิดครับ
ชาวอโศกมนุษย์วรรณะ 9 ไม่ขึ้นลงไปกับกระแสโลก
_เพลงวารินถิ่นนักปราญ อาราม : ข้าวของแพง ทำไมลุงตู่ไม่ถูกไล่ออกครับบบ
พ่อครูว่า…เรื่องของแพงของถูก มันก็เกิดการแปรปรวนไปตามเศรษฐกิจโลก ไม่เกี่ยวกับลุงตู่บริหารสังคมประเทศหรอก ค่าความแปรปรวนเศรษฐกิจโลกแพงๆถูกๆแล้วมันก็เป็นไปตามนั้น ส่วนคนที่หลุดพ้นจากวงจรเศรษฐกิจโลกอย่างชาวอโศกแล้ว ข้าวจะแพงหรือถูกชาวอโศกไม่เดือดร้อน อาหารการกินเป็นหนึ่งในโลก ข้าวเปลือกเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง ชาวอโศกไม่เดือดร้อนเลย พร้อมทุกอย่างเพราะไม่ไปหลงบ้าๆบอๆกับเรื่องผิวเผินอะไรก็ไม่รู้ไม่ใช่สาระไม่ใช่ปัจจัย 4 ไม่ใช่เรื่องสำคัญของชีวิต อย่างผิวเผินยังหลงเลอะ เขาก็ต้องปั่นป่วนไปกับเศรษฐกิจโลกอะไรอย่างนั้น
เพราะฉะนั้นการแก้ปัญหาเศรษฐกิจของมนุษย์ ถ้าเผื่อว่าเข้าใจเศรษฐกิจของพระพุทธเจ้าแล้ว สอน อย่างที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ตรัสไว้ว่ามาทำแบบคนจน กินความหมดเลย ไม่ต้องไปรวย ชาวไร่ชาวนาก็ไม่ต้องไปรวย ไปรวยมันซวย เป็นคนจนที่มีกินมีอยู่อุดมสมบูรณ์อยู่กันอย่างอบอุ่นเป็นสังคมอย่างชาวอโศกเราเป็น ชาวอโศกเรานี่ เป็นสังคมที่สำเร็จ เป็นสังคมที่บรรลุผลสำเร็จในความเป็นมนุษย์ชาติและสังคม
สบม ทมด ปกก หห สบายมากปกติธรรมดาหายห่วงแล้วจริงๆ ชีวิตดำเนินไปจนกว่าจะตายไม่ต้องไปเดือดร้อนดิ้นรนเป็นหมาหอบแดดแจ้งชิงลาภยศสรรเสริญโลกียสุข ไปแย่งลาภยศสรรเสริญโลกียสุขอะไร สร้างลาภโดยธรรมและเอาเข้ากองกลาง กินใช้ร่วมกันแจกจ่ายเจือจาน มันสุขสำราญเบิกบานใจ สุดยอดเศรษฐกิจ สุดยอดรัฐศาสตร์ สุดยอดสังคมศาสตร์
พูดไปแล้วคนเขาฟังก็จะบอกว่า โพธิรักษ์พูดเพ้อเจ้ออะไรหลงตัวหลงตน พวกคุณพ่อเข้าใจแล้วเชื่อว่าอาตมาพูดนี้เป็นจริงไหม …จริงใช่ไหม ซึ่งจริงๆนะมันมีจุดพอ มันมีจุด จุดมันมีวรรณะ 9 ซึ่งพระพุทธเจ้ามีทฤษฎีหลักเลย เลี้ยงง่าย (สุภระ) บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ9 ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ)
พูดแล้วอาตมาก็ภาคภูมิใจที่พระพุทธเจ้าในยุคนี้แม้แต่เป็นยุคที่หลงโลกีย์กันหนักหัวปักหัวปำกันทั้งโลก พวกเราก็ยังแหวก ไอ้โลกที่เขาหลงใหลได้ปลื้มกันออกมา บรรลุธรรมกันได้ ก็ยังภูมิใจว่าเราสามารถที่จะนำพาธรรมะโลกุตระของพระพุทธเจ้านี้ มาให้รู้ให้เรียนกันและปฏิบัติกัน จนไม่สูญเปล่า มันสำเร็จได้ผล เกิดมรรคเกิดผลจริง ก็ยังเห็นประสิทธิผลอันสัมบูรณ์ของพระพุทธเจ้า
พูดไปแล้วคนไทย เมืองไทย ถึงแม้ว่าคนอื่นจะไม่เป็นเหมือนอย่างกับชาวอโศก เพราะชาวอโศกก็เป็นตัวอย่างให้กับคนที่มีธุลีในดวงตาน้อย เป็นคนที่ไม่มีอคติในจิต ก็ยังเห็นว่า มนุษยชาติ ชีวิตบรรลุผลสำเร็จ บรรลุธรรมหรือบรรลุผลสำเร็จในความเป็นชีวิตนี้เป็นเช่นนี้เอง เขาก็จะเห็นว่า เป็นได้ เป็นอรหันต์เป็นอนาคามีเป็นสกิทาคามีเป็นโสดาบัน เป็นอย่างนี้นะ
คนที่ไม่อคติจริงๆได้ศึกษาทฤษฎีพระพุทธเจ้าพอสมควรจริงๆ จะเห็น แต่เขาก็ซวยตรงที่ว่าเขาขึ้นหลังเสือ หรือว่าเขาไปตกอยู่ในที่ที่เขาจะมาก็มาไม่ได้ อยากมาก็มาไม่ได้ ไม่ต้องเอาอะไรไกล แค่พวกเราอยากเข้ามาบ้านราชฯ อยากมาอยู่บ้านราชฯ แค่พวกเรานะ แล้วคนข้างนอกจะเป็นอย่างไร…
การยึดถือความเห็นของเราว่าถูกก็เป็น กาย
_สว่างแสง ขวัญดาว : กราบนมัสการพ่อครูด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ การที่เรายึดความเห็นของเราว่าถูกต้อง แล้วมีคนมาขัดใจเรา เราก็ทุกข์การยึดความเห็นของเราว่าถูกต้องนี้เป็นกายไหมคะ น้อมกราบพ่อครูด้วยเศียรเกล้าค่ะ
พ่อครูว่า… คุณยึด คุณก็รู้แล้วอ่านออกว่าคุณยึด ถูกต้องมันก็ต้องเป็นกายของคุณแน่นอน เพราะคุณยึดไว้ยังเป็นเราเป็นของเรา กาย เป็นของเรา คุณยังไม่หมดความเป็นกาย
เมื่อยังไม่หมดความเป็นกาย จิตของคุณก็ยังไม่เป็นพีชะธาตุ คุณก็ยังเป็นจิตนิยามที่ยังมีอวิชชา จนจิตนิยามของคุณหมดอวิชชา จิต ไม่มีกายเป็น พีชธาตุ ก็ไม่มีทุกข์ไม่มีสุขได้
_ช่อทิพ หนูทอง : ดูรายการพุทธศาสนาตามภูมิ ไลฟ์สดทางเฟส..โฆษณา เยอะจัง
พ่อครูว่า…เราไม่ได้โฆษณาเองแต่เขาขึ้นโฆษณาของเขาเอง ก็ดีแล้วล่ะอาศัยกันและกัน โฆษณาเยอะจังก็แสดงว่าคนสนใจมากขึ้น ก็ดีแล้ว
ใครก็ตามที่เขาจะเอาแบบของเรา แล้วออกไปหากิน เราภูมิใจไหม อย่าไปยึดถือว่ามันเป็นของเรา อนุโมทนาสาธุเชิญเลย ไม่มีหรอกของเรา อนุโมทนา เราก็เอาแบบของพระพุทธเจ้านี่แหละ ไม่ได้หวงแหน มันเป็นสิ่งที่ดีสิ่งที่ประเสริฐแล้วเราก็ไม่ต้องทำมาหากินแบบนั้น เราทำมาทำกินพอใช้พอเพียงอยู่แล้วไม่มีปัญหาอะไร ไม่ต้องเห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้อะไรเลยสบาย
จะไปอยู่กับชาวอโศกต้องทำเช่นไร
_Pipat Suwapat พิพัฒน์ สุวพัฒน์ : ขอนอบน้อมนโมโพธิรักษ์คับ ผมอยากจะไปอยู่บ้านราชจะต้องติดต่อที่ไหนคับ
พ่อครูว่า… ถ้าคุณจะมาอยู่บ้านราช จะไปติดต่อองค์กรที่อยู่นิวยอร์กก็ดี อยู่กวางเจาก็ดี คุณเข้าไปอยู่ไม่ได้ คุณก็ต้องติดต่อมาที่ชุมชนชาวอโศกที่ไหนก็ได้ เขาก็จะตรวจดูว่าคุณมีคุณสมบัติพอที่จะมาอยู่ในนี้สะดวกสบายพอไปเจริญทั้งคุณ แล้วพวกเราก็ไม่ยุ่งยากอะไร แต่ถ้าคุณไม่อยู่ในเกณฑ์ที่จะมาอยู่ได้ ไม่ใช่ว่าเราเองเรารังเกียจ แต่เราเองก็ต้องระมัดระวังเหมือนกัน เขาอาจจะมาเกเรเกตุง เช่นเรามีหลักเกณฑ์ง่ายๆว่าต้องมีศีล 5 ต้องมาประพฤติปฏิบัติศีล 5 ไม่กินเนื้อสัตว์ ไม่มีอบายมุขก็เข้ามาอยู่ได้ นี่เป็นเกณฑ์ง่ายๆ 3 ข้อ ทำงานฟรี อันนี้ก็คงเป็นเครื่องคัดเลือก ที่ไม่ง่าย ชาวอโศกที่มาทำงานฟรี ก็มากินฟรีก็ทำงานฟรีไม่ได้ประหลาดอะไร ถ้าคุณเองยังไม่ได้ก็ยากอยู่ เพราะฉะนั้นถ้าใครได้ สบาย ชีวิตนี้มันสุดยอด อาตมาพูดไปแล้วก็ภาคภูมิใจในธรรมะพระพุทธเจ้าที่ในยุคนี้สมัยนี้ก็ยังมีมรรคมีผล ที่เยี่ยมยอดเลย
ความติดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสของอาจารย์สายหลับตา
_มาพูดถึงเรื่องอาหาร
มีผู้เขียนอันนี้มาว่า กราบเท้าพ่อท่าน วันพุธทำวัตรเย็น ได้ยินพ่อพูดว่า ใครทำอาหารอร่อยๆ ทำมา ก็เกิดความรู้สึกว่า จะทำอาหารมาถวายบ้าง แต่พอได้ยิน กูรูแป้ง กราบเรียนให้พ่อครูขูดลิ้น สาเหตุที่ฉันอาหารไม่ได้มากเพราะลิ้นหนา จึงรับรสอาหารได้ยาก แต่พอได้ยินพ่อตอบว่าไม่ใช่ลิ้น ลิ้นอาตมารับรู้รสได้ทุกอย่าง เปรี้ยวหวานมันเค็ม แต่จิตที่ไม่ได้ปรุงแต่งสังขาร (ไม่มีกิเลสอุปาทานอะไรแล้ว ) ปรุงไม่ขึ้นแล้ว รสอร่อยคืออย่างไร
คำที่พ่อพูดเสมอว่าฉันอาหารเพื่อผู้อื่นเพื่อให้กายขันธ์อยู่ได้ เพื่อทำประโยชน์ ชัดเจนขึ้นมาทันที ได้ร่วมทีมทำอาหารถวายพ่อมาหลายสมัย สมัยก่อนพ่ออายุไม่มากจะฉันอาหารได้มากเป็นที่พอใจทีมแดจังกึม
อาหารที่จัดถวายพ่อท่าน ทุกวันสีสันสวยงามน่ากิน เห็นรูปถ่ายในบันทึกประจำวัน ตามปริมาณที่จะรับเข้าร่างกายในวัยอายุ 88 รู้สึกว่าจะมากอยู่ เพราะเคยได้ยินปู่ย่าตายายว่าแก่แล้วกินอะไรมากไม่ได้ พอถึงรุ่นตัวเอง เพื่อนๆคุยกันจะได้ยินหลายคนบอกว่าอายุมากแล้วกินไม่ค่อยได้มาก ร่างกายรับได้แค่นั้น ก็ไม่เจ็บไม่ป่วยอะไรแข็งแรงอยู่
เวลาฉันอาหารพ่อมักจะพูดว่า เตรียมตัวเข้าสนามรบ
พ่อครูว่า… อันนี้ก็จริงๆ คนที่เขากินด้วยกันติดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนั้นก็สุขสำราญจริงๆ อย่างเช่นมหาบัวเคี้ยวหมากทั้งวันก็สุขสำราญโดยไม่ได้รู้ว่าตัวเองติดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอย่างแกะไม่ออกจริงๆ ไม่รู้ไม่ประสีประสาเหมือนอย่างเด็กๆ แล้วก็แค่นี้ โต้งๆเห็นชัดอยู่อย่างนี้ก็ยังเรียนรู้ธรรมะพระพุทธเจ้าไม่ออกอยู่ว่า มหาบัว โถ!..โสดาบันยังไม่ได้เลย แล้วจะเป็นอรหันต์ยังไง มันก็น่าสงสาร งมงายกันไปหลงอรหันต์เก๊กัน ขออภัยที่ต้องพูดความจริงที่พูดไปไม่ได้ไปข่ม ไม่ได้ไปดูถูกดูแคลนอะไรหรอก แต่เป็นความจริงอธิบายธรรมะวิชาการความที่เป็นสัจจะ สู่ผู้ติดตามฟังศึกษา ต้องการศึกษาจริงๆ จะได้เรียนรู้ความจริงจะได้รู้ จะได้ไม่หลงงมงายจมอยู่กับสิ่งที่มันไม่ใช่ ไปหลงอรหันต์เก๊ว่าเป็นอรหันต์ ไปหลงผู้ที่มิจฉาทิฏฐิ แม้แต่แค่ตื้นๆ ติดอยู่แค่รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ยังไม่ได้
ขออธิบายธรรมะเพิ่มเติม มหาบัวมีความเข้าใจ เรื่องกามคุณ เข้าใจแค่ว่าไม่มีผัวไม่มีเมีย ตัวเองก็นึกว่าตัวเองบรรลุแล้ว เพราะตัวเองไม่ได้แต่งงาน ไม่ได้มีคู่ ก็นึกว่าตัวเองบรรลุเรื่องกามแล้ว จากนั้นไม่รู้เรื่องเลย ติดยึดในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส เต็มบ้องจนตาย ไม่ได้สูงไปกว่านั้นเลย
เข้าใจกามก็ไม่ครบ นึกว่ากามแค่ไม่มีคู่ผัวเมีย และตัวเองก็ไม่มี นึกว่าตัวเองบรรลุกาม บรรลุในรูปภพ อรูปภพแล้วเพราะนั่งสมาธิ เข้าไปดับกิเลสภายในก็นึกว่าดับ ภวตัณหา กามตัณหา ไม่รู้แล้วไม่มีเมีย ไปถึงรูปภพอรูปภพ ก็แค่นั่งหลับได้สะกดจิตให้ดับบรรลุอรหันต์ตายเป็นตาย ดับเป็นมิจฉาทิฏฐิ มิจฉาปฏิบัติ แล้วก็หลงว่าตัวเองบรรลุอรหันต์ ดับกิเลสรูปภพ ตัณหาทางรูป อรูปได้หมดแล้วด้วยการสะกด ไม่ได้เป็นจรณะ 15 วิชชา 8 เลย
มันยังไกลห่างความเป็นพุทธมหาศาล แต่ความเสื่อมของศาสนาพุทธไปหลงเข้าใจอย่างนั้นว่าคือทางปฏิบัติ ไปยึดเดียรถีย์ปฏิปทา มันก็เห็นความเสื่อมชัดเจนในศาสนาพุทธทุกวันนี้
อาตมาพูดไปด้วยความสงสาร ท่านที่หลับตาทั้งหลายแหล่อยู่เต็มไปหมด หรือแม้แต่จะมาศึกษาทางปริยัติ จบมหาวิทยาลัย ปริญญาเอกอะไรก็ตาม จบเปรียญ 9 ประโยค ก็ยังเชื่อว่านั่งหลับตาอยู่นั่นแหละ ว่าเป็นทางที่จะบรรลุธรรมซึ่งก็น่าสงสารทั้งพระป่าและพระบ้านที่ยังเข้าใจมิจฉาทิฏฐิ นี่ก็พูดความจริง ใครจะฟังแล้วชัดเจนแล้วก็จะเลิกละเสียเวลา มาศึกษาที่อาตมานำพระไตรปิฎกของพระพุทธเจ้ามาสาธยายกันตลอดเวลา พยายามศึกษาดีๆอาตมาไม่ได้พูดเล่น ไม่ได้พูดผิด ไม่ได้มาอวดดิบอวดดี ไม่ได้อวดตัวอวดตนอะไร มาพูดสัจธรรม มาบอกสัจธรรม แล้วก็นำธรรมะโลกุตรธรรมขอพระพุทธเจ้า เอามาสถาปนาลงไปให้ได้
_เวลาก่อนฉันพ่อท่านว่าต้องเข้าสนามรบ (พ่อครูว่า… บางวันก็ 2 ชั่วโมงถึง 3 ชั่วโมง เพื่อให้ได้ปริมาณมาเลี้ยงขันธ์ ตามปริมาณที่ควรได้ แต่ไม่ใช่กินเสียท้องคัดท้องแข็ง ก็พยายามฝืน) ตามความเข้าใจของลูก คงเป็นช่วงเวลาที่ต้องฝืน ต้องอดทนเคี้ยวๆกลืนๆต่อของที่อยู่ตรงหน้า จะเกิดคำความที่ว่าฉันอาหารเพื่อผู้อื่นทำเพื่อผู้อื่นเสมอมา กวฬิงการาหาร เป็นอาหารหยาบๆ คำข้าว พระโพธิสัตว์อยู่เหนือ อยู่สูงสุดแล้ว แม้แต่วิญญาณอาหาร
ลูกๆทุกคนอาราธนาถึงพ่อ ขอให้มีอายุยืนนาน เมื่อทราบว่าพ่อฉันอาหารได้น้อย น้ำหนักลดก็เกิดความวิตกกังวลจะช่วยพ่อได้อย่างไร
ในความคิดของลูก…การจะช่วยพ่อ ไม่ใช่แค่กวฬิงการาหาร ควรจะไปให้ถึงวิญญาณอาหาร คือทำตนให้เป็นลูก ที่ว่านอนสอนง่าย เพิ่มสมรรถนะสร้างพลังสามัคคี (สอนตัวเองค่ะ) ขอกราบเท้าพ่อค่ะ ..ลูกใบแพร
ศึกษาอาหาร 4 ต้องเริ่มจากศึกษาสัมผัสทางทวาร 5
_พ่อครูว่า…ที่นี้มาพูดถึงอาหาร 4 ที่มี กวฬิงการาหาร ผัสสาหาร มโนสัญเจตนาหาร วิญญาอาหาร พระไตรปิฎกเล่ม 16 ข้อ 241-244
อาหารที่กินเข้าไปในปาก มันจะกระทบลิ้น ลิ้นนี่แหละเป็นตัวสำคัญ รับรส ติดรสชาติ กลิ่นก็ติด รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส (พ่อครูไอตัดออกด้วย)
สมณะเดินดิน… อาหารเป็นหนึ่งในโลก คนโบราณบอกว่า ปวดอยู่ที่หัว กลัวอยู่ที่ใจ แต่โรคภัยไข้เจ็บอยู่ที่ท้อง ก่อนจะถึงท้อง ประตูของท้องก็คือปาก
พ่อครูว่า… เรามาศึกษาอาหาร 4 ของพระพุทธเจ้าให้ดีๆ ขอสรุปก่อนว่า
-
กวฬิงการาหาร อาหารที่เคี้ยวกินเข้าไปนี่แหละ มีกลิ่นก็ได้ ก็มีทั้งรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส แต่ลิ้นมันตัวสำคัญ อย่างติดรสทางลิ้น แม้กลิ่นเสียงสัมผัสมันก็ติดได้ทั้งนั้น มีรูปก็ติดเห็นรูปน่ากิน ได้ยินเสียงน่ากิน ได้กลิ่นน่ากิน แตะรสน่ากิน สัมผัสเข้าไปเลยทั้งหมดทุกทวารน่ากินทั้งนั้น
