วันจันทร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2561
….บันทึกผ่านเลนส์ ส่องโพธิกิจ ธรรมะต้นฉำฉา…
บ่ายวันนี้พ่อครูไม่ได้เดินออกไปดูงาน แต่กลับขึ้นไปห้องทำงานตรวจเอกสารหนังสือและทำการแก้ไขเพื่อจะส่งพิมพ์ต่อไป
…ส่องผ่านเลนส์เลยมีโอกาสได้ขี่จักรยานไปแถวหน้าเฮือนโสเหล่ สะดุดตามองไปที่ต้นฉำฉาข้างบ้านเด็ดจริง ภายใต้ร่มเงาที่แผ่กว้าง มีทั้งต้นไม้อีกน้อยใหญ่ได้อาศัย มีต้นปาล์มที่ออกลูกห้อยระย้า หลายทลาย มีจอมปลวก มีรังมด มีขอนไม้ตาย(ยังมีคุณค่าสำหรับติดป้ายธรรมะ) มีหินก้อนใหญ่ ต้นชายา อ่อมแซบ วัชพืชน้อยใหญ่
.. ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นบริวารของต้นฉำฉาทั้งนั้น มองไปที่ต้นฉำฉา เด่นตระหง่านไม่มีทุกข์ ไม่มีสุขกับ มดปลวก หรืออะไรเลย มีแต่”คน”เท่านั้นที่คิดกันไปเองว่า รก เกะกะ หรืออะไรต่างๆนานาที่กำหนดตามสังขารที่”คน”ปรุงแต่งเอง…ส่องผ่านเลนส์มองต้นฉำฉาเหมือนพ่อครู ที่สอนให้เราให้มีจิต มีกรรรมที่เป็นพีชะ มีสัญญาเท่าที่ตัวเราเติบโตต่อไปได้อย่างหมดสุข หมดทุกข์ กับสภาวะหรือเวทนาเทียมที่มากระทบ……พ่อครูมีบริวาร มีลูกหลานมากมาย หลายรูปแบบ ทั้งมีแบบ ไม่มีแบบ มีทั้งแบบเป็นพืชที่ย่อยสลายเป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยงต้นฉำฉาให้เติบโต พืชที่เป็นกาฝากเกาะอาศัยยึดต้นฉำฉา มีทั้งปลวก ทั้งมดมาเกาะไชต้น กินเปลือก เกาะโคนไชรากบ้าง แต่ฉำฉา(จิตพ่อพระโพธิสัตว์ที่มีเมตตา กรุณาหาใดเปรียบปานย่อมเอื้อ การุณ ต่อลูกๆทุกคน)ก็ยังตระหง่านท้าทายแสงแดด สายลมและสายฝน ได้อย่างซื่อสัตย์ มั่นคง ไม่หวั่นไหวต่อสภาวะเก๊ที่เข้ามากระทบ ยังคงเป็นฉำฉาที่ให้กับทุกสรรพสิ่ง “ให้”ความร่มเย็น “ให้”ปุ๋ย “ให้”อยู่ “ให้”อาศัย ภายใต้ร่มเงา อันร่มรื่น ทุกสรรพสิ่งอยู๋อย่างปรองดอง อบอุ่น ภายใต้กิ่งก้านสาขาของต้นฉำฉาโพธิสัตว์นี้….
